1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer

Kontakt

00-891 Warszawa
ul. Chłodna 3
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
NIP 527-23-12-733
KRS 0000159843
REGON 016400767

Podniosła i bogata w treści uroczystość.

 

 

W dniu 27 września 2014r w Nysie miała miejsce podniosła, kilku wątkowa uroczystość zorganizowana przez Koło Nr 7 Związku Emerytów i Rencistów Pożarnictwa RP, przy szczególnym zaangażowaniu Prezesa Koła Stanisława Kuszły zorganizowana z okazji 90 rocznicy śmierci Johannesa Hellmanna - Ojca Śląskiego Pożarnictwa, Honorowego Obywatela Miasta Nysy.

W godzinach przedpołudniowych w sali Hotelu „Fryderyk” spotkali się przedstawiciele organizatorów i zaproszonych gości aby w dyskusji podsumować dotychczasowe rezultaty realizacji projektu „Johannes Hellmann-ocalić od zapomnienia”. Udział w spotkaniu brali: Peter Johann Hellmann wraz z małżonką Bettine – potomek Johannesa Hellmanna przybyły z Poczdamu, Gerd Schrammen- archiwista z Niemieckiego Muzeum Pożarnictwa w Fuldzie, 2 osobowa delegacja strażaków z Wajmaru, 3 osobowa delegacja strażaków z Goerlitz, przedstawicielka Urzędu Gminy w Nysie reprezentująca Burmistrza - Danuta Naciasta, Dyrektor Muzeum w Nysie Edward Hałajko, Helmut Polewka z OSP Rozwadza Powiat Krapkowice, Rudolf Hyla z OSP Szemrowice powiat Olesno oraz trzej przedstawiciele Koła Nr 7 ZEiRP RP w Nysie Prezes Stanisław Kuszła, wiceprezes Jan Boćwiński i członek koła Marek Makówka.

Uznano, że projekt zrealizowany został w pełni, a nawet przekroczono jego ramy o wiele atrakcyjnych wątków kulturalnych, z korzyścią dla mieszkańców miasta Nysy. 

Stanisław Kuszła na przygotowanej prezentacji przypomniał niektóre wątki z poprzednich uroczystości, nakreślił zamierzenia na przyszłość w tym dziele oraz przedstawił program dalszych uroczystości dnia.

Przedstawiciel Muzeum w Fuldzie zapoznał z nowymi wątkami z historii rodziny Johannesa Hellmanna, poinformował o działaniach zmierzających do wydania pozycji książkowej o historii ochrony przeciwpożarowej Ziemi Nyskiej do 1945r.

Potomek J. Hellmanna podzielił się swoimi odczuciami i wyraził wdzięczność gospodarzom za zaproszenie go na spotkanie oraz dotychczasową realizację projektu. Wręczył trzem dotychczasowym polskim kawalerom Honorowego medalu im. J.Hellmanna: Stanisławowi Kuszle, Rudolfowi Hyle oraz Helmutowi Polewce przywiezione upominki.

Stanisław Kuszła przekazał dla Muzeum Pożarniczego w Fuldzie zestaw płyt z nagraniami dotychczasowych uroczystości ”hellmańskich”.

O godz.15⁰⁰ na Cmentarzu Jerozolimskim w Nysie spotkali się goście z Niemiec oraz większa grupa strażaków z gmin Nysa i Zdzieszowice, emerytów pożarnictwa i mieszkańców miasta na czele z Panią Burmistrz Nysy Jolantą Barską. Ksiądz kapelan strażaków powiatu nyskiego Piotr Mazur poprowadził w dwóch językach polskim i niemieckim modlitwę nad grobem J.Hellmanna, następnie złożono na grobie wiązanki kwiatów i zapalono przygotowane znicze.

O godz.16⁰⁰ w kaplicy pałacu w Piotrowicach Nyskich odprawiona została Msza Św. w intencji Ś.p. Johannesa Hellmanna w 90 rocznicę jego śmierci.

Po nabożeństwie Stanisław Kuszła wręczył księdzu kapelanowi strażaków powiatu nyskiego „Modlitewnik Strażacki” wydany przez Krajowego Kapelana Strażaków ks. dra Jana Krynickiego z jego dedykacją oraz wpisem okolicznościowym Zarządu Koła Nr 7.

Potomkowi Johannesa Hellmanna - Peterowi wręczył figurkę Św. Floriana, która podczas liturgii ustawiona była na ołtarzu.

W sali koncertowej pałacu odbył się koncert kameralny poświęcony Johannesowi Hellmannowi. W programie wykonano utwory kompozytorów polskich, czeskich i niemieckich a wykonawcami byli uczniowie i nauczyciele Państwowej Szkoły Muzycznej I

i II stopnia im.Witolda Lutosławskiego w Nysie. Koncert otworzył Dyrektor szkoły wykonując na fortepianie marsza strażackiego napisanego w okresie życia J. Hellmanna a konkretnie na 25 lecie OSP w Nysie i niedawno odkrytego w archiwach.

Podniosłą chwilą tuż przed koncertem było wręczenie odznaczeń.

Honorowymi medalami im. J. Hellmanna, z kolejnymi numerami 6 i 7 odznaczeni zostali emeryci pożarnictwa zaangażowani w dzieło przywracania pamięci o Ojcu Śląskiego Pożarnictwa - Jan Boćwiński i Marek Makówka. Odznaczenia ww. dokonał Prezes Zarządu Oddziału Wojewódzkiego Związku OSP RP w Opolu Andrzej Borowski.

Stanisław Kuszła wręczył Medale pamiątkowe 20-lecia ZEiRP RP bryg. Arkadiuszowi Kuśmierskiemu - Komendantowi Powiatowemu PSP w Nysie oraz przedstawicielowi Muzeum Pożarnictwa w Fuldzie Gerdowi Schrammenowi.

Z okazji ukończenia 80 lat życia przez Helmuta Polewkę-niestrudzonego miłośnika historii pożarnictwa na Śląsku, Stanisław Kuszła wręczył Jubilatowi okazałą grafikę przedstawiającą postać Johannesa Hellmanna w stroju galowym z epoki.

Uroczystości zakończył okolicznościowy grill party w pomieszczeniach pałacu.

Sporządził: Jan Boćwiński

 

 

 

Zawody wędkarskie w m.Pietna woj. opolskie we wrześniu 2014 roku

W gospodarstwie agroturystycznym Państwa Ingeborgi i Krzysztofa Iścińskich w miejscowości

Pietna, pow. Krapkowice, woj,opolskie, odbyły się w dniu 27 września 2014 roku, XII Mistrzostwa

Województwa Opolskiego Emerytów i Rencistów Pożarnictwa w Wędkarstwie /MWOEiRPwW/.

Od odprawy, losowania stanowisk ,o godz.8.00 rozpoczęto rywalizację sportową a później

rywalizowano w konkurencjach sportowych - strzelaniu z broni pneumatycznej i dartcie.

Rywalizację sportową zakończono o godz.12.00.

W zawodach wędkarskich złowiono 11,5kg ryb, które powtórnie wpuszczono do akwenu.

Wyniki XII Mistrzostw WO EiRP w Wędkarstwie:

  1. miejsce. Kol. Eugeniusz Radecki -3,3kg Koło nr 5 Krapkowice

  2. miejsce Kol. Andrzej Łyczek -2,15kg Koło nr 11 Opole

  3. miejsce Kol. Zbigniew Farasiewicz -1,4kg Koło nr 9 Prudnik

    Pan Krzysztof Iściński- współwłaściciel gospodarstwa agroturystycznego , ufundował

nagrodę pocieszenia- wędkę teleskopowa dla zawodnika, który złowi najmniej ryb. Niestety,

okazało się, że jest 3 zawodników i sędziowie zarządzili dogrywkę w strzelaniu z broni

pneumatycznej. Zwyciężył Kol. Józef Wacław z Koła nr 5 Krapkowice.

Wyniki w strzelaniu z broni pneumatycznej:

  1. miejsce Kol.Siegbert Jarosz Koło nr 5 Krapkowice

  2. miejsce Kol. Tadeusz Śliwa Koło nr 11 Opole

  3. miejsce Kol. Józef Brzozowski Koło nr 5 Krapkowice

Wyniki w rzutkach do tarczy -dartcie:

1 miejsce Kol. Józef Brzozowski

2 miejsce Kol. Jerzy Walczak

3 miejsce Kol. Siegbert Jarosz wszyscy Koło nr 5 Krapkowice

Nagrody- puchary i dyplomy ufundował Starosta Krapkowicki Pan Maciej Sonik, a wręczała

Wicestarosta Pani Sabina Gorzkulla-Kotzot i sędziowie: Krzysztof Mazurek i Józef Brzozowski.

Nasz Kol. Józef Wacław z Koła nr 5 w Krapkowicach, który obchodził 60-tą rocznicę urodzin,

otrzymał list gratulacyjny od Prezesa Koła nr 5 Krapkowice, Kol. Józefa Brzozowskiego.

Za długoletnią współpracę, Kol. Krzysztof Mazurek został wyróżniony medalem 20-lecia ZEiRP RP.

Podczas słonecznej pogody, z humorem biesiadowano, mile spędzając czas.

Ustalono , że zawody wędkarskie w 2015 roku, po wyborach w organizacji ZEiRP RP, będą

kontynuowane.

Tekst i zdjęcia Tadeusz Śliwa

 

Regulamin turnieju szachowego.

REGULAMIN

I Turnieju Szachowego o Puchar Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Związku Emerytów i Rencistów Pożarnictwa Rzeczypospolitej Polskiej w Opolu


I. Cele:

1. Popularyzacja szachów wśród emerytów i rencistów pożarnictwa województwa opolskiego,

2. Propagowanie i umacnianie zdrowych zasad współzawodnictwa,
3. Wyłonienie zwycięzcy I Turnieju Szachowego o Puchar
Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Związku Emerytów i RencistówPożarnictwa Rzeczypospolitej Polskiej w Opolu.

II. Organizatorzy:
 
1.
Zarząd Wojewódzkiego Związku Emerytów i Rencistów Pożarnictwa Rzeczypospolitej Polskiej w Opolu, 
2. Koło nr 9
Związku Emerytów i Rencistów Pożarnictwa Rzeczypospolitej Polskiej w  Prudniku,  
3. Komendant Powiatowy P S P w Prudniku.

III. Termin  i  miejsce:

Turniej  odbędzie  się w  dniu 22 listopada 2014  r. ( sobota ) o godz. 10:00 w  siedzibie Komendy Powiatowej PSP w Prudniku ul. Legionów 12 A.

IV. Zasady  uczestnictwa  i  zgłoszenia:

1. W turnieju mogą uczestniczyć emeryci i renciści pożarnictwa zamieszkali na terenie województwa opolskiego. Liczba uczestników nieograniczona. 
2. Udział w turnieju jest bezpłatny, 
3. Warunkiem uczestnictwa w turnieju jest wysłanie zgłoszenia na adres:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. lub telefonicznie nr tel. 608 745 388 do dnia 31października 2014 r.

V. System  przeprowadzenia  turnieju:

System  rozgrywek:  

a) tempo gry - 15 minut dla zawodnika na cała partię, 

b) przy ilości uczestników do 8 osób system każdy z każdym, przy większej ilości uczestników systemem szwajcarskim,

c) komputerowe kojarzenie par.

VI. Sprawy organizacyjne:

Sprzęt szachowy (szachy, szachownice i zegary) oraz sędziego głównego turnieju zapewnia organizator.

VII. Klasyfikacja i nagrody:

1. Wyniki końcowe ustalane są według zdobytych punktów,

2. Punktacja pomocnicza,

     a/ średni Bucholz,
     b/ pełny Bucholz,
     c/  liczby zwycięstw,
     d/ progress.
3. Zdobywcy trzech pierwszych miejsc otrzymają Puchary, 
4. Wszyscy uczestnicy otrzymają  dyplomy oraz upominki.


VIII. Postanowienia  końcowe:

1. Turniej prowadzony jest w oparciu o  przepisy Kodeksu Szachowego P Z Szach z 2007 roku,
2. Wszystkie  sprawy  sporne  wynikłe  podczas  zwodów  rozstrzyga Sędzia Główny Zawodów, 
3. Uczestnicy zawodów mają zapewnione bezpłatnie napoje oraz słodkie przekąski, 

4. Dojazd na turniej szachowy we własnym zakresie na co najmniej 15 minut przed jego rozpoczęciem.

 

 

TUTAJ pobierzesz regulamin w formie PDF.

Emeryci z rodzinami z woj. opolskiego uczcili 20-lecie ZEiRP RP.

Emeryci wraz z rodzinami województwa opolskiego z okazji Jubileuszu XX- lecia ZEiRP RP wybrali się na pielgrzymkę do Gidel oraz na Jasną Górę zorganizowaną przez Zarząd Koła Nr 11 w Opolu. W pielgrzymce tej wzięło udział 59 osób z czterech naszych kół: Kędzierzyna-Koźla, Prudnika, Opola oraz z koła przy KW PSP w Opolu.

Trzynaście kilometrów od Radomska, nad Wartą, nieco w bok od szosy Piotrków Trybunalski – Częstochowa, leży wieś Gidle. Trochę przypomina ona miasteczko – ma rynek i aż trzy kościoły. Najstarszy z nich to piękny drewniany kościół, niegdyś parafialny. Drugi jest pozostałością po pustelni kartuzów i został wzniesiony w połowie XVIII wieku, dziś pełni funkcję kościoła parafialnego. Wreszcie trzeci, najwspanialszy z nich, to kościół dominikanów pod wezwaniem Wniebowziecia Matki Bożej. Jego budowę rozpoczęto w 1612 roku pod kierunkiem architekta Jana Buszta, konsekrowano zaś w roku 1656. Na tle tej małej miejscowości zadziwia swoją wielkością i bogactwem wyposażenia wnętrza. Jednak największym skarbem tej świątyni, dla którego oprawy została wzniesiona, jest maleńka, zaledwie dziewięcio centymetrowa, kamienna figurka Matki Bożej z Dzieciątkiem Kiedy i przez kogo została ona wyrzeźbiona, nie wiemy. Jej historia zaczyna się dla nas w 1516 roku. Najstarsza tradycja głosi, że wiosną tego roku, tuż przed pierwszą niedzielą maja, gidelski rolnik Jan Czeczek orał swoje pole w miejscu, gdzie dziś wznosi się klasztorny kościół. Naraz, ku jego zdziwieniu, woły ustały w orce, a nawet padły na kolana. Nic nie pomogły przynaglania ani razy. Wreszcie i mężczyzna zauważył niezwykłą jasną bijącą z ziemi, a wśród tej jasności „obrazek mały głazowy Najświętszej Panny, wielkości na dłoń, na kamieniu wielkim, który był wydrążony na kształt kielicha”. Wieśniak nie potrafił zrozumieć cudownych znaków i potraktował swoje znalezisko jako skarb materialny. Ukrył figurkę w chałupie, na dnie skrzyni z odzieżą. Trzeba było nieszczęścia, aby on i jego rodzina utracili wzrok. Wówczas pobożna kobieta, która pomagała nieszczęśliwym, zainteresowała się cudowną wonią i światłością bijącą ze skrzyni. Opowiedziała o wszystkim gidelskiemu proboszczowi i odtąd rozpoczął się czas publicznej czci oddawanej Maryi w tym wizerunku. Posążek obmyto z prochu ziemi i przeniesiono do kościoła parafialnego. Wodą, która pozostała po obmyciu, Czeczkowie przetarli swe oczy i natychmiast odzyskali wzrok.

Na pamiątkę tego wydarzenia zachował się do dziś zwyczaj „kąpiółki”, to znaczy ceremonialnego obmywania raz w roku figurki w winie. W pełnym ufności i pobożnym przeświadczeniu pątnicy używają wina z tej „kąpiołki” na znak swojej wiary w moc Tej, którą nazywają Uzdrowieniem chorych. Dalsze cudowne znaki sprawiły, że figurkę przeniesiono z kościoła na miejsce jej odnalezienia i umieszczono w kapliczce w formie drewnianego słupa, którą dziś jeszcze można oglądać przy ołtarzu w kaplicy Matki Bożej. Z czasem wzniesiono większą drewnianą kapliczkę. W roku 1615 właścicielka Gidel, Anna z Rosocic Dąbrowska, sprowadziła tu dominikanów, którzy zgodnie z nazwą swego zakonu – Zakon Kaznodziejski – mieli głosić sławę Maryi, strzec miejsca Jej cudownego wizerunku i szerzyć modlitwę różańcową. To właśnie święty Dominik, założyciel tego zakonu, jest twórcą modlitwy różańcowej. Do Polski dominikanie dotarli bardzo wcześnie. W 1216 roku papież Honoriusz III zatwierdził małą grupkę kaznodziejów jako samodzielny zakon, a już w roku 1222 przybyli do Polski pierwsi dominikanie ze świętym Jackiem Odrowążem i błogosławionym Czesławem na czele. Od samego początku, a szczególnie w XVII wieku, kiedy zakon przeżywał nowy okres swego rozwoju, dominikanie byli znani jako gorliwi czciciele Maryi. Nic wiec dziwnego, że to ich wybrano na stróżów tego miejsca. Sława cudownej figurki Matki Bożej zaczęła zataczać coraz szersze kręgi. Dziś jeszcze w różnych odległych stronach Polski ludzie opiewają pieśń o Matce Bożej Gidelskiej. Zanieśli ją ze sobą pielgrzymi, którzy przez wieki – po drodze na Jasną Górę, lub ze szczególnym zamiarem – nawiedzali Gidle.

W ciągu ostatnich dwóch stuleci i aż po dzień dzisiejszy szczególnie liczne są pielgrzymki ze Śląska, rodzinnej ziemi świętego Jacka. Klasztor gidelski, jako jedyny z dominikańskich klasztorów w zaborze rosyjskim, przetrwał lata rozbiorów. Po upadku Powstania Styczniowego i kasacie klasztorów zwieziono tu zakonników, aby dożyli kresu swoich dni. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości i odnowie polskiej prowincji dominikanów, wielki czciciel Maryi, o. Konstanty –Ukiewicz, podjął starania o koronacje cudownej figurki, która odbyła się 15 sierpnia 1921 roku.

Matka Boża w Gidlach cieszy sie sławą Uzdrowicielki chorych. Krążą woród wiernych opinie, że Matka Najświętsza z Jasnej Góry jest głównie lekarką dusz (nawrócenia), a z Gidel – lekarką ciał. Zachowało sie bardzo wiele świadectw, pisanych i malowanych na tabliczkach wotywnych wieszanych wokół ołtarza, mówiących o dokonanych dzięki Jej wstawiennictwu cudownych uzdrowieniach.

Następnie przemieściliśmy się do Centralnej Szkoły PSP w Częstochowie, gdzie Z-ca Dowódcy JRG PSP przybliżył nam jaką funkcję pełni szkoła w kraju. Kształci młodych kadetów, którzy po ukończeniu dwuletniego kształcenia otrzymują stopień młodszego aspiranta. Udostępniono nam wejście na garaże, gdzie mogliśmy zapoznać się ze sprzętem jaki obecnie jest na wyposażeniu szkoły. Jest to szkoła, która bezpośrednio podlega dyspozycji Komendantowi Głównemu PSP.

Szkoła jako jedyna w kraju na swoim terenie posiada poligon pożarniczy. Znajduje się na nim 40 stanowisk do ćwiczeń z zakresu ratownictwa chemicznego, technicznego, gaszenia pożarów zewnętrznych i wewnętrznych.

Ćwiczenia praktyczne z poszczególnych przedmiotów odbywają się w laboratoriach przedmiotowych i na poligonie szkolnym. Kształcenie teoretyczne prowadzone jest w 15 salach wykładowych wyposażonych w nowoczesny sprzęt audiowizualny, środki i pomoce dydaktyczne. Wykłady dla słuchaczy odbywają się w auli wyposażonej w nowoczesny sprzęt audiowizualny

i system tłumaczenia symultanicznego. Za zgodą Pana Komendanta skonsumowaliśmy obiad w stołówce i kończąc pobyt w szkole wykonaliśmy pamiątkowe zdjęcie całej grupy.

Ostatnim naszym punktem pielgrzymki było udanie się przed cudowny obraz Matki Bożej Częstochowskiej na Jasnej Górze. Jasna Góra jest jednym z ważniejszych miejsc kultu maryjnego

i od setek lat, najważniejszym centrum pielgrzymkowym w Polsce. Na Jasnej Górze znajduje się obraz Matki Boskiej Częstochowskiej, oraz zbiór wielu innych dzieł sztuki, najczęściej sakralnej, stanowiących w większości dary wotywne wiernych. 16 września 1994 roku obiekt został wpisany na listę pomników historii.

W świątyni częstochowskiego klasztoru przechowywana jest szczególna księga, w której poświadczone jest mnóstwo cudów dokonanych przed cudownym obrazem.

Początki istnienia klasztoru sięgają roku 1382, kiedy to książę Władysław Opolczyk sprowadził paulinów z Węgier do dawnego kościoła parafialnego na mocy dekretu książęcego z 9 sierpnia tego samego roku oraz dokonał fundacji klasztoru.

Nazwa Jasna Góra została nadana klasztorowi przez węgierskich paulinów na pamiątkę macierzystego klasztoru św. Wawrzyńca na Jasnej Górze w Budzie. Wzięła się stąd, że klasztor znajduje się na jasnym wapiennym wzgórzu położonym 293 m n.p.m.

Dwa lata później na Jasną Górę sprowadzono z Rusi i obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem Jezus który według legendy namalował św. Łukasz ewangelista na desce stołu, na którym jadła rodzina Jezusa.

W niedługim czasie klasztor zyskał rozgłos, zarówno wśród pielgrzymów, jak i wśród grabieżców. W wyniku rozbójniczego najazdu, 14 kwietnia 1430 roku obraz Czarnej Madonny został uszkodzony i ograbiony. Wspomniał o tym Jan Długosz. Prace renowacyjne przeprowadzono w Krakowie w latach 1430-1434. Ponowny wzrost ruchu pielgrzymkowego wymusił trwającą do roku 1644 rozbudowę gotyckiej kaplicy Najświętszej Marii Panny o trójnawowy korpus. Budowa fortyfikacji trwała z przerwami od roku 1620 przez 28 lat.

Szczególnego znaczenia dla Polaków miejsce to nabrało podczas potopu szwedzkiego w roku 1655 oraz 1 kwietnia 1656, gdy Jan II Kazimierz Waza złożył śluby lwowskie. 16 marca 1657 przybył na Jasną Górę i tam modlił się o uratowanie Rzeczypospolitej przed wojskami szwedzkimi i węgierskimi. W tym dniu doszło do skutecznej obrony Krosna przed wojskami Rakoczego. Śluby lwowskie powtórzone zostały 26 sierpnia 1956 w Jasnogórskich Ślubach Narodu Polskiego, napisanych przez Stefana Wyszyńskiego16 maja 1956.

Jasnogórski Obraz od samego początku zasłynął cudami, które nadały rozgłos Maryjnemu Sanktuarium i ściągały tłumnie pielgrzymów z całego kraju i z Europy.

Potwierdzeniem łask otrzymywanych przez wiernych za pośrednictwem Bogarodzicy są rozliczne wota, dynamiczny rozwój samego miejsca kultu i wzrastający ciągle ruch pątniczy.

Należy podkreślić, iż na Jasnej Górze nigdy nie odnotowano żadnych objawień maryjnych, jak to miało miejsce we wszystkich prawie większych sanktuariach świata.

Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej zalicza się do ikon określanych nazwą Hodegetria. Określenie to oznacza Tę, która prowadzi. Ikona przedstawia Maryję - Matkę Boga z Dzieciątkiem Jezus, które jest Synem Bożym i Jej Synem. W tym znaczeniu Ikona Jasnogórska jest przekazem wydarzenia biblijnego, które uobecnia, pobudza do refleksji i skłania do modlitwy.

Fenomenem na skalę światową są piesze pielgrzymki, które idą co roku na Jasną Górę w całej Polski na uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (15 sierpnia) i – mniej liczne – na święto Matki Bożej Częstochowskiej (26 sierpnia).

Ponadto z przewodnikiem zwiedziliśmy: Salę Rycerską, Golgotę Jasnogórską gdzie znajdują się obrazy Drogi Krzyżowej namalowane przez słynnego malarza Dudę Gracza, aulę konferencyjną w podziemiach, wystawę poświęconą działalności Solidarności od jej pierwszych dni założenia oraz Muzeum 600-lecia Jasnej Góry.

Tajemnicą i magnesem przyciągającym do Jasnogórskiego Sanktuarium jest Cudowny Obraz Matki Bożej. To właśnie tu przed Obrazem Matki Bożej złożyliśmy wszystkie nasze intencje z jakimi przybyliśmy.

Tekst: kol. M. Kostrzewska

Zdjęcia: kol. Ewald Gołębiewski

  

Licznik odwiedzin

4258929
Dziś
Wczoraj
Ten tydzień
Poprzedni tydzień
Ten miesiąc
Poprzedni miesiąc
Całkowity
3404
2660
12868
3609786
46651
91756
4258929